De schrik van een piep
Een detector test op Terschelling
Nieuwsgierig geworden door de meldingen van een "strand detector" in ons clubblad, vroeg ik me af of dat iets voor mij zou zijn. Een vakantie op Terschelling bood me de mogelijkheid om een strand detector uitgebreid aan de tand te voelen. Het werd een White's Classic ID, belangenloos beschikbaar gesteld door Detection Systems Holland. DSH liep al een tijdje met het plan van een strand detector rond en Wil Hofman heeft het idee uitgevoerd. Aleen de White's Classic reeks kan worden uitgebreid met speciale elektronica, waardoor er vrijwel geen treklipjes en blikjes meer gevonden worden.
Eénmaal op Terschelling is het me overkomen dat ik 's avonds al mijmerend over het strand liep te zoeken. Als je daar loopt met het geluid van de golven in je oren ga je onwillekeurig denken aan vergane schepen zoals de Lutine die daar voor de kust liggen. Zeker als het precies 200 jaar geleden is dat dit schip vergaan is, en het net in het journaal is geweest dat ze het achterschip gevonden hebben. Met de strand detector laveerde ik meimerend tussen de rommel door en na een hele tijd geen geluid te hebben gehoord schrok ik me rot van een piep in mijn koptelefoon! Dat is me nog niet vaak overkomen, maar het zou vaker gebeuren deze vakantie...
Beschrijving van de detector
De White's Classic ID is een detector met de elektronica van een White's Classic II, maar met een deepscan 950 schotel en uitgebreid met een LCD beeldscherm.
De interne elektronica is aangepast. Dat is te zien aan een extra schakelaar en een extra draaiknop.
De stand van de schakelaar bepaalt of je te maken hebt met een standaard White's Classic ID of met een "strand detector". Als de schakelaar op "Beach" staat is de draaiknop ingeschakeld. Deze draaiknop heeft twee voorkeuzes: "N" en "G", voor Nikkel en Goud. In de nikkelstand is de detector iets gevoeliger voor muntstukken en in de goudstand iets gevoeliger voor goud.
De test
De instellingen van de knoppen was als volgt: "Disc" en "Sens" voluit en de schakelaar (uiteraard) op "Beach" en de extra draaiknop op "N" (Nikkel).
Dertien dagen is er gemiddeld ongeveer twee uur per dag gezocht op het strand van Terschelling. Juist in die periode viel de hittegolf, dus genoeg mensen op het strand. Terschelling wordt in de zomermaanden bezocht door voornamelijk jongeren die veel afval achterlaten op het strand waaronder bierdoppen, treklipjes en blikjes: ideaal dus voor deze test. Opgemerkt moet worden dat het strand erg breed is (300 tot 500 meter van de voet van het duin tot de vloedlijn, afhankelijk van waar je bent) zodat je veel meters moet maken wil je wat kleingeld vinden, dit ondanks de hoge aantallen badgasten. De situatie is dus niet helemaal te vergelijken met de stranden van de badplaatsen langs de Noordzee zoals bijvoorbeeld Zandvoort waar men stoel aan stoel ligt. Ik verwacht dat daar met deze detector veel meer gevonden kan worden.
Blikjes
Blikjes zijn er in verschillende types: 150, 250, 330, 500 en 1000 ml. De 250 ml blikjes worden helaas nooit uitgeschakeld, de rest vormt geen probleem voor deze detector. De meest voorkomende 330 ml blikjes worden alleen gedetermineerd als ze erg gedeukt zijn. Ik heb kunnen zoeken op een stuk strand van zo'n zes vierkante meter waar 24 bierblikjes lagen zonder een enkele piep. Ook een plastic zak met daarin 7 lege blikjes vormde geen probleem voor deze detector. Ook roestige blikjes worden niet gevonden. Echter als de blikjes erg gedeukt zijn worden ze -zoals gezegd- niet uitgeschakeld.
Kroondoppen
Ik had verwacht helemaal niets te horen. Dat was in de meeste gevallen wel zo maar soms geven de bier- en frisdrankdoppen een licht "krak" geluid, en als de dop precies in het hart van de zwaai van de schotel ligt, kan er soms een mooie piep ontstaan. Gelukkig schiet de cursor in het LCD beeldscherm dan ook altijd helemaal naar links (dus iron). Dat geeft je de zekerheid dat je met een dop te maken hebt. Het merk dop bleek niet uit te maken, ik ben heel wat merken tegengekomen, en ze gedragen zich allemaal hetzelfde. (De draaidoppen die op sommige wijnflessen zitten worden niet gediscrimineerd, maar dat had ik ook niet verwacht.)
Treklipjes
Alle lipjes die nu op de blikjes in de winkels zitten (zie foto) worden niet gevonden met deze detector!
Gemiddeld heb ik nog geen twee treklipjes per uur gevonden!! De lipjes die ik wel gevonden heb zijn meestal van het oudere type (een ring met een "tong" eraan). De losse tongen worden overigens wel gediscrimineerd.
Ik heb alle treklipjes die een signaal gaven meegenomen en in totaal waren dat er 43 waarvan 31 van het oudere type, en 12 van het "acht"-type.
Voor meer informatie over treklipjes klik hier
Aluminium folie
Folie blijkt erg goed gediscrimineerd te worden. Zelfs hele pakken Appelsientje, Goudappeltje of tweedrank (die er toch regelmatig lagen) geven geen enkele piep of wat daar ook maar op lijkt. Alleen grote proppen opgefrommelde aluminium folie (doorsnede ca. 5 cm en meer) geven een signaal. Hier moet bijgezegd worden dat als de prop erg goed in elkaar geperst is zodat er vrijwel geen lucht in zit, er bij kleinere proppen wel een signaal ontstaat.
Munten
In de testperiode zijn in totaal 162 muntjes gevonden, te verdelen als volgt:
51 stuivers
30 dubbeltjes
44 kwartjes
29 guldens
2 rijksdaalders
6 vijfjes
Omdat ik al enige jaren mijn vondsten registreer in een spreadsheet, was het simpel om een (procentuele) vergelijking te maken van deze vondsten met mijn eerdere strandvondsten (zie onder).
| Munt |
0,05 |
0,10 |
0,25 |
1,00 |
2,50 |
5,00 |
|
| Eerdere vondsten (%) |
39,6 |
18,0 |
24,8 |
12,4 |
1,4 |
3,7 |
Totaal 2084 muntjes |
| Strandetector (%) |
31,5 |
18,5 |
27,2 |
17,9 |
1,2 |
3,7 |
Totaal 162 muntjes |
Er blijkt geen significant verschil te zijn, wat aangeeft dat deze detector zich normaal gedraagt en niet bijvoorbeeld bepaalde muntjes beter of minder goed detecteert.
Ringen
In de test periode heb ik drie zilveren ringen gevonden, en nog drie ringen van een ander materiaal (geen edel metaal).
Alle andere vondsten
Om aan te tonen dat er nog veel meer vondsten liggen (die geen signaal geven door de gebruikte instellingen en extra elektronica) heb ik een stuk strand van tien bij tien meter afgezet en helemaal afgezocht in de all-metal stand. Het resultaat:
53 bierdoppen
1 blikje
6 stukken zilver papier
3 lipjes
1 dop van een liter fles
1 spijker
Zout nat zand
Tot mijn verbazing bleek deze detector ook vrijwel geen last te hebben van nat zand. Normaliter is dit een groot probleem voor detectoren (behalve dan voor de BBS detectoren van Minelab), omdat ze instabiel worden. Ik kon echter zo van het droge zand het natte zand op lopen. Een stuiver wordt in dit natte zand nog op zo'n 10-12 cm gedetecteerd en een rijksdaalder tot zo'n 15 cm. Dat de detector wel iets minder stabiel werd, bleek uit het feit dat als je het zand raakt er een piep gegenereerd werd.
Conclusie
De strand detector bleek een prettige verrassing: hij deed zijn werk beter dan ik van tevoren gedacht (en gehoopt) had.
Door de toegevoegde elektronica blijkt het mogelijk om veel rommel, wat op het strand ligt, te discrimineren, zeker 80-90 % van de rommel blijft onopgemerkt. Hierdoor kan een zoeker veel meer meters maken waardoor het aantal muntvondsten omhoog gaat. Het LCD beeldscherm is niet echt noodzakelijk maar wel erg gemakkelijk om kroondoppen te herkennen. Nog mooier lijkt me een White's Classic IDX met beach knop omdat deze detector gebaseerd is op een Classic III (in plaats van een Classic II) en dus nog dieper gaat. In dat geval heb je een goede all-rounder: een detector met voldoende diepgang op akkers en (na omzetten van de beach knop) een prima strand detector. Hou wel rekening met het feit dat het heel lang stil kan blijven in de koptelefoon, zodat je je gaat afvragen of hij het wel doet. Het is dus mogelijk dat je schrikt van een piep (wie had dat kunnen denken!); de kans dat het een munt is, is dan erg groot!
Volgens mij is een strand detector een must voor iedere serieuze strandzoeker.
 |
 |
| Niet meer te vinden! |
Nog steeds gevonden... |
Wilhelm Bos
